مرد ها کاین گریه در فقدان همسر می کنند
بعد مرگ همسر خود ، خاک بر سر می کنند
خاک گرش را به کیسه ، سوی منزل می برند
دشت داغ سینه خود ، لاله پرور می کنند
چون مجانین ، خیره بر دیوار و بر در می شوند
خاک زیر پای خود ، از گریه! هی تر می کنند
روز و شب با عکس او ، پیوسته صحبت می کنند
دیده را از خون دل دریای احمر می کنند
در میان گریه هاشان ، یک نضر با قصد خیر!!
بر رخ مینا و ناهید و صنوبر می کنند!
بعد چندی کز وفات جانگداز او گذشت
بابت تسلیت خود! فکر دیگر می کنند
دلبری چون قرص ماه و خوشگل و کم سن و سال
جانشین بی بدیل یار و همسر می کنند
کج نیندیشید!! فکر همسر دیگرنیند!
از برای بچه هاشان! فکر مادر میکنند
